Dieren, homo's en God

Tijdens de GayPride (vanaf 29 juli) zet dierentuin Artis haar homofiele dieren in de spotlights. Je leest het goed: niet alleen Mark Rutte, Claudia de Breij en Nekschot Gordon zijn homofiel, dieren kunnen er ook wat van, aldus de trotse directeur die met dit hete nieuws in de komkommertijd naar buiten komt. Je kunt je afvragen welke taferelen de argeloze bezoeker op die Roze Dag tegenkomt, gaan de betreffende beesten zich dan plotsklaps anders gedragen? Zou Bokito het wagen zijn wijsvinger in de apenreet van Charlie II te stoppen en zou Dombo zijn slurf in onbestemde zaken van anderen douwen? Je weet het niet.

Ik verwacht op die dag een dito actie van de Hortus Botanicus, waarbij gastheer Gerard Joling zijn publiek langs heetgebladerde pootaardappelen leidt. En Sugar Lee Hooper die het naaikransje uit Staphorst in de geheimen van de vingerplant inwijdt. Om over de hoogstampruimen nog maar te zwijgen.

God heeft de mens naar zijn evenbeeld geschapen. Dat wil de samensteller van een bundel wonderlijke verhalen, dat later onder de noemer 'bijbel' een bijzonder leven is gaan leiden, ons wijsmaken. Naar eigen beeld: zou god dan hermafrodiet zijn en alle seksuele identiteiten met zich meedragen? Ik wil dat maar liever niet proberen te visualiseren. Maar creatief was die god wel, de mens als multi-purpose body. Interessant. Wat zou Darwin van dit geleuter gevonden hebben?

Terug naar de lagere dieren. Welke plaats en status krijgen zij in de maatschappij? Naar welk evenbeeld zijn zij geschapen, of blijken zij de hopeloze mislukkingen die tragisch genoeg niet met de evolutie konden meekomen? Bokito zou als fruiteter van de gewraakte appel hebben kunnen eten (slechte smaak Eva) en zo belast zijn met de calvinistische erfzonde. Maar zolang hij met zijn vinger tot aan het tweede kootje in de kont van chimp Charlie II zit is voor hem weinig hoop. Kom er nu maar in Darwin.

Kleven

Vanmorgen was hij er weer. Snelle jongen in die BMW, vlak op de bumper. Mijn achterbumper om precies te zijn, want ik kleef niet. Nooit! En altijd als er een klever aan mijn bumper hangt overvalt mij een gevoel van medelijden. In mijn spiegel zie ik dan het strakke gezicht van een ongelukkige yup die overloopt van spanning. En als de yup lang aan mijn bumper hangt verdenk ik hem van overmatige liefde voor de pronte achterkant van mijn auto. Begrijpelijk en geen onterechte keus denk ik dan. Ik kan me dan ook maar moeizaam inhouden om het voertuig niet even op de vluchtstrook te parkeren om de stumpert een stief kwartiertje met het zo gewilde achterdeel van mijn auto alleen te laten.

Vanmorgen reed hij weer bumperend achter me, blauw glimmend en één en al airbag. Ditmaal parkeer ik mijn auto op de vluchtstrook om de yup enige tijd te gunnen met de verchroomde anus van mijn auto. Intussen wandel ik wat langs de snelweg heen en weer. Zoals gebruikelijk droom ik dan even weg, ach je kent het wel. Op een advertentiepagina van de ochtendkrant worden nieuwe Fords gepresenteerd. Het goedkoopste model met één airbag. Een wat duurder model twee airbags, voor méér veiligheid, aldus het bijschrift. En het topmodel rolt rondom voorzien van airbags de showroom uit, zo meldt de fabrikant trots.
Boodschap: koop liever niet ons goedkope model: eigenlijk is het geen veilige auto, in feite mag hij niet eens de weg op en dat willen we u niet aandoen. Blijf vooral fietsen of koop liever ons topmodel. Want met de tussenliggende serie kunnen wij feitelijk de veilige thuiskomst van u en uw gezin niet garanderen.

Het topmodel voldoet. Maar pas op voor het voorbijrazende racemonster van verkeersminister Eurlings, vooral als je je op oncourante tijden langs de weg begeeft. De grensoverschrijdende deugniet voor wie veiligheid zo belangrijk is en die in zijn overijver spitsstroken vergeet open te stellen voor verkeer, scheurt dan rond in zijn airbag op wielen.

Mijn klever is eindelijk klaar en ik kan weer verder rijden. De eindbestemming komt spoedig in zicht: snel even langs de wasstraat en alsnog dreig ik te laat te komen op mijn afspraak. De borstels in de wasstraat hebben ditmaal een extra zware klus; de klever is blijven plakken. Klevers blijven namelijk áltijd plakken.

Drooglegging

De kogel is door de kerk en de kroegminnende Nederlanders hebben zich als willoze schaapjes naar het abbatoir laten leiden. Sinds maandagnacht zijn onze kroegen en andere horecatenten rookvrij. Waarmee de executie werd voltrokken van de sociale centrumplekken van de maatschappij. Kroegen zullen nooit meer hetzelfde zijn: rookdampen maken plaats voor zweetlucht en ondeskundig gemixte parfumdampen. Met de nodige diepgaande gesprekken vandien:
-Wat rook jij vandaag?
-Ik rook een halfzware Channel en jij?
-Een zware 8 x 4 For Men
-Shit. Waar komt die mentholstank dan vandaan?

De Grote Drooglegging die in de jaren dertig de VS'ers per decreet van de alcohol moest afhelpen, bracht uiteindelijk ook niet het gewenste effect. Integendeel, zelfs hun huidige president is verklaard alcoholist.
Afijn, het nuchtere doch calvinistische Holland wordt nu haar eigen prohibition door de strot geduwd, waarmee de oerkroegjes iets eigens is afgenomen. Geen overleg, geen tussenoplossingen, geen alternatieven. Nope, simpelweg de botte bijl.

Dappere kroegbazen bedachten inventieve en ludieke zaken om klagende niet rokers en de respectievelijke gezondheidministers Hoogervorst en Klink tegemoet te komen. Het mocht niet baten. Ook het bedrijfsleven meende haar dubieuze steentjes te moeten bijdragen.
Zo kwam men met de I-smoker. Een electronische peuk als het ware die door het gewicht alleen al niet tussen de lippen te handhaven was. Nu vind ik dat zo'n ding voor watjes is: een echte roker wil een echte peuk met verse tabak voelen en ruiken. Sinds de opkomst van deze electronische sabbelstok schijnen verkopers van andere fopspenen ook beste zaken te doen.

Natuurlijk moet de stem van de steeds groter worden groep niet-rokers ook worden gehoord, maar de nog redelijk verse oproep van de overheid 'Roken? Daar komen we samen wel uit' blijkt niets waard. Het Staphorstkabinet had haar eigen plan al getrokken en wilde met het meest strenge beleid van alle EU-landen het beste jongetje van de klas zijn. Als dit zich nu maar in sfeer vertaalt in de getroffen kroegen...

Terwijl de stasies van Volksgezondheid nu de kroegen checken op het naleven van de bizarre wet, lopen er rechtszaken ingediend door kroegbazen die menen dat het anders kan. De drooglegging. Ik voorzie een opbloei van illegale (lees: alternatieve) dranklokalen waar rokers en niet rokers elkaar kunnen blijven vinden. Thuis, in feestschuren of elders. Waar de stoïcijnse koppen van Klink en Stivorobonzen als achtergrond voor het dartbord fungeren.