Vleesch noch visch

Vorige week had ik een passagier. Een Bourgondiër van vlees en bloed, net als ik. Met mijn ‘brother in arms’ besprak ik de dagelijkse gang van zaken, maar natuurlijk vooral de culinaire. In zijn zetel, zo’n dertig centimeter boven het wegrollende zoab, ontpopt de reiziger zich als vegetariër. Niets aan de hand, zo denk ik dan, komt in de beste families voor. "Wel wat aan de hand", zo meldt de man verongelijkt: "Probeer jij maar eens in welk restaurant dan ook de hand te leggen op een menukaart voor vegetariërs."

Zo, het hoge woord was eruit. Mijn passagier is duidelijk boos. Carnivoren hebben in zijn optiek de keuze uit soms wel dertig menu’s, terwijl vegetariërs worden afgescheept met één menu, hooguit de riante keuze krijgen uit wel twee mogelijkheden. Nu weet ik proefondervindelijk dat hij gelijk heeft. Als ik buiten de deur eet, heb ik namelijk niet altijd trek in een voortijdig geslacht kistkalfje of wat ribvlees van haar gestresste moeder.
Ik eet regelmatig met een niet-vleeseter en zij weet de uitbater altijd te irriteren door steevast en hardnekkig naar de kaart voor vegetariërs te vragen. Maar die kaarten zijn er niet. Nergens! Restaurants in Hoorn, Purmerend, Den Helder, Alkmaar, Zaandam en Enkhuizen negeren stelselmatig niet-vleeseters. En dat is een grote schande. In Amsterdam loont enig zoeken nog de moeite maar dan loop je wél het risico een smakeloze biologisch dynamische hap door de strot geduwd te krijgen.

Als een restaurantkok niet de inventiviteit kan opbrengen veel verder te komen dan het frituren van een kaassoufflé, het bakken van een eitje of het fantasieloos vullen van aubergines, is deze als maaltijdbereider in een restaurant (à 25 euro) nog geen knip voor de neus waard en moet hij zich doodschamen!.
Door politieke keuzes (varkensflats, kippenfarms) is de kans groot dat het aantal niet-vlees eters toeneemt. Alleen al door de aanblik van een aantal tv-geile politici die we nog van de vorige regering kennen. En de vleestomaten -waar deze groeiende groep ongetwijfeld mee te maken krijgt- kunnen wat mij betreft gebruikt worden om het politieke debat voortaan wat te verlevendigen.

Mijn passagier is blij dat hij zijn hart bij me mocht luchten en ik bedank hem voor de stof tot nadenken. Binnenkort start ik, misschien wel onder mijn alias, een restauranttour door Noord-Holland en wee de restaurateur die geen vegetarische kaart kan laten zien.

Taakstraf

Ze werd op een druilerige vrijdagochtend afgeleverd met het donkerblauwe familiebusje en ik had juist de koffie klaar. Het busje met het subtiele kroontje op de deuren. Tot maar liefst 75 uur taakstraf was ze veroordeeld door de Haagse rechtbank. Uit te zitten bij mij, jawel.

Koningin Beatrix (jij mag wel Trix zeggen lieverd) plofte haar weekendtas in een hoek, schoof aan en babbelde honderduit over de rechtzaak. Ze bleek veroordeeld wegens het illegaal downloaden en verspreiden van seniorenporno. Seniorenporno, hoorde ik dat goed? Ik ging rechtop zitten en was een al oor. Glimmend vertelde ze over de geheime amateurvideo van een erotisch onderonsje tussen majoor Bosschaert (RIP) met kardinaal Simonis. Trix liep met haar Einzames Vergnügen tegen de lamp toen ze de tape aan het Nepalese koningshuis probeerde te slijten. Maar spijt?

Mijn tijdelijke huisgenote had het erg naar haar zin en bleek zich snel aan te passen aan het reguliere burgerleven ten huize van Tikker. Al binnen een uur viel ze terug op de originele Haagse taal en rookte ze ene asbak na de andere vol met Marlboroughs. Een bord bruine bonen leidde onherroepelijk naar de onvermijdelijke scheten en na een halve fles Beaujolais lanceerde ze de ene schuine mop na de andere, vergezeld met krachttermen waar een bouwvakker nog bij zou verbleken. Net echt.

Het weekeinde met de best betaalde bijstandsmoeder van Nederland vloog voorbij en het gebeurde tijdens haar laatste logeernacht. Na een verhitte vrijpartij met mijn minnares bleek ze plotsklaps in dezelfde kamer te staan, filmcamera in de aanslag. Betrapt en beteuterd vroeg ze me nog of ik het voorval discreet zou willen melden bij de Reclassering: ze had een topweekeinde gehad bij de Tikkers en zou er namelijk graag nog een taakstraf achteraan willen knopen. Het donkerblauwe familiebusje arriveerde maandagochtend precies op tijd en ik heb haar vriendelijk uitgezwaaid. Haar camera heb ik trouwens in beslag genomen.

Vette trek

McDonalds Vleesplakken Inc. worden bij voorkeur aan verkeersknooppunten geplaatst en in elke grotere gemeente is hij wel te vinden. Elke gemeente? Neen, gemeente Heiloo heeft een aanvraag van de vetspecialisten voor een locatie aan de A9-afslag vriendelijk naar de prullenbak verwezen. Wát is een McDonalds en welk doel dient zo'n restaurant?

Laat ik mijn vooroordelen er eens op loslaten. Vooropgesteld dat de MacVetkleps de meest bizarre uitingen zijn binnen het fenomeen vreetschuren. Over de kwaliteit van het aanbod is al veel geschreven door caloriespecialisten. Toch won het concern een belangrijke prijs door het lanceren van versproducten met veel groen, om zo de zure bevindingen van critici te teckelen. Mooi geprobeerd, maar geen hond die het koopt. Dus verdwijnen de kwaliteitsproducten op het eind van de dag uiteindelijk roemloos in de magen van de chef en zijn personeel.

Dat zelfde personeel dat je tamelijk ongeïnteresseerd te woord staat als je jouw wensen kenbaar maakt. Met hun superhippe headsets (waarmee met onzichbare derden wordt gecommuniceerd) krijg je de indruk dat je met een alien te maken hebt, in plaats van met een betrokken baliemedewerkster. En eenmaal etend alle zeilen bijzetten om een visburger qua smaak te onderscheiden van een cheeeseburger. Als dat al lukt, want je moet eerst door een soort sponsje zien heen te happen.

De drive-by service lijkt nog het meest hoopgevend. Aan de gezellige praatpaal je bestelling doen en een aantal seconden later wordt jouw met zorg bereidde maaltijd door je open raam naar binnen geflikkerd. Ben je een beetje handig weet je het spul met je gebit op te vangen om al kauwend verder te kunnen rijden. Tot de parkeerplaats, waar tientallen lotgenoten in Golfjes en Toyota's wezenloos over hun stuur starend naar betere tijden met jou diezelfde kipnuggets voorbereiden op hun dodelijke gang door het lichaam.

Wat zou toch die link zijn tussen de MacVetkleps, het eten en de auto? De vorige generatie vrat zich ook een slag in de rondte in de wegberm, terwijl de voorbijkruipende file zich een pad ploegde op weg naar het strand. Wat mij betreft kan de gewraakte McDonald geparkeerd worden bij het Corusterrein, waar het de maatschappij nog een beste dienst kan bewijzen op milieugebied. Want reken maar dat er aardig wat fijnstof aan blijft plakken...

Kuilen graven

Ik graaf kuilen. Dat doe ik al jaren en het is een heerlijke hobby. Kuilen graven doe je niet zomaar: je hebt een specifiek doel voor ogen. Zo kun je op een camping op een strategisch gekozen plek een gat graven om een outdated pak caramelvla in te gooien en het te bedekken met een laagje zand. In de hoop dat je buurman er per ongeluk instapt. Verder kun je in een beetje kuil werkelijk van alles kwijt: van vuilnis tot een dode kat en van schoonmoeders tot een overjarige panfluit.

Ik ben trouwens niet de enige die graaft. Zo wordt in Oostenrijk, België en Italië al flink gefritzled en steeds opnieuw pakken mensen schop en kruiwagen om zich in de kunst van het graven te bekwamen. Kelders worden uitgegraven om ondergronds een nieuw en langdurig bestaan te bieden aan minderjarige meisjes en speciaal gekweekte familieleden. Kampusch en Kerstin kunnen er over meepraten. En wie weet hoeveel anderen die nog niet zijn ontdekt...

Vorige week was ik voor een van mijn graafacties in de bossen bij Helden. Op een bospad was een hobbygenote druk doende met haar kuil. Mooi afgewerkt, strakke wanden en met betonnen bodem, waarin spiesen waren vastgezet. Ik was jaloers op het produkt, waren mijn kuilen maar zo mooi. Ik kon het niet laten en heb haar pootje gelicht. De kuil verder dichtgegooid met zand en het oppervlak afgewerkt alsof het er nooit anders is geweest. Horen we nooit meer van.

Hero en de pruimen

Hero Brinkman, de onvolprezen PVV-diplomaat, heeft een eigen taalgebruik ontwikkeld. Ruim een maand geleden maakte de man deel uit van een missie naar de Antillen om er de status quo te bespreken. Begrijpelijk, want in bestuurlijk en organisatorisch opzicht gaan er veel zaken niet volgens het boekje. Hero (denk nu niet aan pruimenjam) schold de Antillianen echter op voorhand de huid vol: bananenrepubliek, piratennest, het kon niet op. Voor de Neanderthaler was geen superlatief te groot om het onrecht aan de kaak te stellen.

Een maand verder en Brinkman heeft met niet aflatende inzet allerlei relevante krantenknipsels in een boek geplakt. Onder het genot van een puntje pruimenvlaai mag baas Wilders vandaag de verzamelde pruimenpitten van Hero presenteren terwijl Fleur Agema op het fascistische forum van Stormfront de neuzen weer dezelfde kant uit mag zetten en Dion Graus klaar staat om de eerste de beste lastige Antilliaan tijdens de boekpresentatie tegen de grond te meppen. Kortom: het PVV-team staat goed voorbereid en getimed voor u klaar.

Goed getimed, want een Antilliaanse afvaardiging van het onderhandelingsteam over de toekomst van de Antillen komt vanaf morgen in Den Haag een poging doen om de besprekingen opnieuw op gang te helpen. Besprekingen die eerder op de Antillen door Brinkman werden verziekt vanwege zijn schofterig diplomatiek taalgebruik. Om begrijpelijke redenen werd de populist er tot ongewenst persoon verklaard. Hero lijkt ook nu weer de zaak op scherp te willen zetten door op de valreep zijn stinkende mestschuit in de Hofvijver aan te meren.

En zo ontvouwt de PVV opnieuw de donkere manier waarop zij graag werkt. Te hopen valt dat er in elk geval een meeuw rondfladdert die de meest geïnfecteerde maaien uit Hero's stront pikt. En dat de Antilliaanse taakgroep er mét de Nederlanders uit zullen komen, niet gehinderd door puinbak PVV.

Over logo's enzo

PVV-chef Wilders is opnieuw geëxplodeerd, ditmaal vanwege de aantijging in het Historisch Nieuwsblad waarin wordt gesteld dat het PVV-logo, een meeuw, een opvallende gelijkenis vertoont met het ehemahlige NSB-logo. Scheisse..! De geëmigreerde Limburger had kunnen weten dat niet meeuwen maar juist wilde ganzen staan voor vrijheid over grenzen heen. Maar met zijn niet aflatende inzet om moslims het land uit te bashen heeft de populist natuurlijk de tijd niet gehad om degelijk speurwerk te doen.

Nu is enige vrijage qua beeldmerken met louche clubs uit het Nazi-tijdperk de oprukkende populisten niet vreemd. Roerganger Rita Verdonk van TON koketteert met haar beeldmerk immers ook graag en hebben we de kleuren en de vormgeving van dat logo ook al niet eerder gezien? Niet dat het haar wat uit maakt: na de zustermoord op Hirsi Ali heeft Rita alle reden om met een degelijke boeggolf recht-door-zee naar onbekende einden te dobberen. Bovenop haar nog altijd lege ton.

Terug naar de meeuw van Wilders. Mocht de hoogblonde Ariër in navolging van Jan Smit en andere beroemdheden een eigen kledinglijn willen introduceren, zou hij goed terecht kunnen bij een gerenommeerd couturier. Het meeuwenlogo van Wilders en zelfs een afdruk van zijn onafscheidelijke Donald Duck zouden een onuitwisbare plek op de strenge toga's krijgen.

Headbangen voor Jezus

"Pro Deo voor de EO, kom dicht en zing je lied, Pro Deo voor de EO, maar vergeet jezelf niet." (Bots)

Vandaag in de krant het bericht over een vers gestarte swingkerk in Den Helder: daar waar de wereld ophoudt te bestaan en je nog niet dood wilt worden gevonden. Ook de stek vanwaar retrochef Balkenende zijn VOC-vloot de wijde wereldzeeën laat afdobberen op zoek naar stoere zeeslagen. Sinds kort ook residentieel onderdak biedend aan een heuse Swingkerk. Housemuziek en zware subwoofers moeten nieuwe klanten trekken om samen met Jezus naar extatische hoogtepunten te headbangen op weg naar een heilig orgasme voor de Heer, terwijl de maagd Maria werkloos toekijkt.... Zo wordt het nog knap druk voor God om al zijn toko's in licentie te laten draaien.

Religies in Nederland, ze eten allemaal uit dezelfde trog en aanbidden dezelfde schim. Het is big business en als je een beetje met je tijd meegaat kom je heel snel al housend en chillend in de Here: let's flip for Jezus. Ze willen allemaal hetzelfde: de een biedt je een one-way ticket naar hun hemel aan per Lada en een ander in een Golf GTI met 300 Watt subwoofers. Highway to heaven in de Hollandsche polders.

Van mij mag het veel soberder, zo swingend hing Jezus volgens Het Boek niet aan zijn kruis op Golgotha. En leuk was het allesbehalve, zo meent terzake deskundige Hans Teeuwen. Volgens hem stond het kruis tussen twee gezellige Limburgers en dat voorspelt sowieso al weinig goeds tijdens je laatste gang.

Een barre, bulderende dominee dus, dat lijkt mij het beste. Zo eentje van het kaliber dat volgelingen alles op alles doet zetten om te voorkomen dat ook zij hun eindige leven verzilveren op hun eigen Golgotha. Eenvoud doch respect, ook in Den Helder..! En als bijbelgordelminister Rouvoet straks toch embryoselectie overweegt, kan ik hem nog wel een relevante suggestie aan de hand doen.

Oranjekoorts

Nu sta ik bepaald niet bekend als voetballiefhebber, maar een beetje Oranje is wel leuk. Het kan te gek ook. Een buurman met twee oranje vlaggetjes op zijn auto, als ware het een lijkenwagen die Oranje bij voorbaat al het graf in rijdt. Dat kan toch niet de bedoeling zijn?

Nadat ik met vriendin Lynda in Enkhuizen gezellig had bijgepraat en een cappucino had gedronken, ben ik door Hans & Ria uitgenodigd om met hen een vorkje te prikken in de pizzeria van de Haringstad. Stemmig Italiaans zou je denken. Misschien sfeervol laveren tussen stemmige Napolitaanse vuilnishopen naar je tafeltje, een grote foto van Il Duce Berlusconi aan de muur of bediend worden door uitgezette Roma? Niets van dat alles. Wat wel dan: Oranjevlaggetjes door de hele zaak. Ik bestelde een 4-Stagioni huispizza, in de hoop dat tenminste een kwart van de pizza naar de Italiaanse lente zou geuren...

Maar gezellig was het en de pizza smaakte goed..!