maandag 25 augustus 2008

Wulpse nonnen

Als het aan Antonio Rungi, priester in Italië, ligt komt er zo spoedig mogelijk een heuse schoonheidswedstrijd voor kloosterzusters. Ook hij is er intussen van overtuigd dat de devote dames "..ware vrouwen zijn" en bovenal dat "..schoonheid een gave van God is." Dát mag gezien worden en wie kan het daar nu mee oneens zijn? Achter de katholieke versie van de burka gaat immers een wereld van schoonheden schuil die hun medemens altijd met de nodige warmte en waakzaamheid hebben omgeven. Wiens erotische uitstraling tot de onvoorwaardelijke liefde van God hebben geleid.

De hitsige pastoor Rungi die het initiatief voor de ludieke actie graag bij de nonnen zelf laat, refereert vooral aan de toestroom van de expressieve Latijns Amerikaanse vrouwen, die in het rijke Italië hun verdere leven graag als non verder willen slijten. Baggerspecialist John de Mol heeft naar het schijnt al laten weten open te staan voor een Nederlandse showversie van het spirituele spektakel. 'Sterren op het IJs' wordt dan liefdevol omgebogen naar 'Engelen op het Altaar'.

Woww, dit blijf ik volgen. Stilletjes was ik altijd al benieuwd naar hoe zuster Eustachius er in lingerie zou uitzien op de catwalk. Nachten heb ik wakker gelegen met fantasieën over hoe zuster Alfonso van de Ursulinenorde mij in monokini de biecht afnam met de meest welkome aflaten. De wulpse bewegingen van de paradijslijke paarlen van 's werelds meest godsvruchtige religie op de boulevard van het Rijke Roomsche Leven. Welke omroep zou dit spektakel willen verslaan, de KRO of SBS? En is het gerucht waar dat kerkbaas Ratzinger met Emiel Ratelband als sidekick de presentatie van al dit goddelijk vlees geheel eigenhandig gaat doen?

Geestelijk herder Rungi heeft de Voorzienigheid vast aangeroepen en op voorhand om vergiffenis gevraagd. Hij verwacht zeker duizend deelnemende pinguins. En nu maar hopen dat de toegestroomde priesters tijdens de nonnenshow hun wijde jurken zullen dragen om zo de spreekwoordelijke armslag te hebben...

Update: de Voorzienigheid zelf heeft intussen hardhandig ingegrepen en de lustige pastoor gemaand zijn frivole aspiraties te staken.

Vergeten

Hallo, ik ben VVD-raadslid Robert Boer uit Beverwijk en ik ben erg boos. Boos op de samenstellers van onze nieuwe gemeentegids. Je weet wel, dat reuzehandige boekje waar je als vooraanstaand persoon in genoemd hoort te worden. Als het gepeupel op straat nederig knikt, buigt of zwaait weet je dat je voor het komend jaar weer geramd zit. Voor mij dus niet, want die klootviolen, die inktverspillers, die dilettantische grafische clowns, die demente door god verlaten editors zijn dus simpelweg vergeten om mij in deze editie te noemen. Een jaar lang zal ik niet meer bestaan.

Dit is serious business beste lezer en hier moet niet lacherig of cynisch over worden gedaan. Fouten als deze grijpen diep in op een mannenleven en de schade is navenant. Het is alsof je vrouw niet op je eigen bruiloft komt opdagen of, erger nog, de verchroomde uitlaat onder je auto vandaan valt. De ontmanning is compleet en de schade onherstelbaar. Je kunt je niet meer op coctailparty's of nieuwjaarsfeesten laten zien waar je alleen meetelt als je in de gemeentegids wordt genoemd. Ik ben dan ook erg benieuwd naar hoe diep de opsteller van de gids bereid is te gaan dit beschamende onrecht nader te beschouwen en te egaliseren.

Alle trauma's en verlatingsangsten van vroeger komen ineens pijnlijk bovendrijven. Je moeder die je vergat te spenen terwijl ze zelf aan de sherryfles hing, de juf op de kleuterschool die jou vergat op te stellen in het koortje dat voor onze ouders mocht zingen. De klasgenootjes op het schoolplein die je schaamteloos lieten staan als tijdens het speelkwartier een elftal werd samengesteld. En later je 'vrienden' die je zomaar vergaten als zij naar een spetterend feest gingen waar de schoonheidskoninginnen van de universiteit aanwezig waren. In een flits komt het allemaal terug.

En dit is absoluut ongehoord. Gemeente Beverwijk zou een levensgrote vlag met daarop een duidelijke afbeelding van haar smadelijk vergeten VVD-wethouder aan de mast moeten hangen. Desnoods halfstok. Diezelfde afbeelding moet ook op de melkpakken die in de plaatselijke supermarkten worden verkocht en prijken op de voordeuren van de plaatselijke middenstand. Opdat wij nooit zullen vergeten wie onze VVD-wethouder is. Mijn naam is Robert Boer, ik hoor bij de VVD en u kunt mij vinden in de vorige gemeentegids.

dinsdag 19 augustus 2008

Parabel

Het is het jaar 2045 en in het onafhankelijke Batavia (voorheen provincie Noord-Holland) is het al maanden onrustig. Met name in Westfriesland zijn dagelijks onlusten en vallen er tientallen doden. Groepen militante ZwarteSokkers trekken van dorp tot dorp, leggen burgers met veel geweld hun christelijke wil op en winnen tegelijkertijd gestaag aan sympathie. De onbegrepen dictaten van de omstreden president Zorghouts zijn immers ook niet alles.

Het driemaal daags bijbelbidden en de verplichte klederdracht doet haar intrede, scholen worden gesloten en kabelbedrijf Ziggo wordt uit de regio verbannen zodat nog maar beperkte toegang is tot het nieuws. Het Noordhollands Dagblad kan blijven bestaan, maar hoofdredacteurs worden vervangen door ZS-gezinde veldwerkers waarmee de controle over de media compleet is. Burgemeesters van alle gemeenten maken plaats voor ZS-getrouwe politici en zo ontstaat een zorgwekkende situatie waarover de centrale overheid in Haarlem geen controle meer heeft.

De nu geldende wereldmacht van de Arabische Liga heeft het probleem al eerder in de gaten, voorziet instabiliteit voor de regio en stuurt ongevraagd vredestroepen voor een opbouwmissie naar het kwetsbare Batavia, waaronder drie volledig uitgeruste bataljons van het samengevoegde Marokkaanse, Syrische en Libische leger, aangevuld met soldaten van de Vrijwillige Afghaanse strijdkrachten (voorheen Taliban).

Terwijl de ZwarteSokkers ook in het zuiden en westen van Batavia voet aan de grond krijgen, kwijt de internationale strijdmacht zich dapper van haar taak. Op het land van boer Groot in Wognum wordt een compound gesticht en al snel zijn er confrontaties met de tot de tanden bewapende ZS’ers. Er vallen doden en, terwijl de ogen van de wereld op de brandhaard zijn gericht, ook de eerste drama’s. Intelligente bommen vallen op boerderijen waar zich strijders in zouden hebben verschanst. De legerleiding blijkt de verkeerde informatie te hebben gekregen waardoor vijfenveertig angstige dorpelingen omkomen die zich verschanst hadden voor het oorlogsgeweld bij de aanvallen. Het blijkt geen incident te zijn, zo wordt een rouwstoet door een helikopterpiloot abusievelijk aangezien voor een zich verplaatsende ZS-eenheid: bijna dertig doden zijn het trieste resultaat. Bijna wekelijks spelen zich soortgelijke drama’s af.

Incidenten als deze roepen bij de plaatselijke bevolking veel weerstand en de nodige agressie op en men raakt betrokken bij verdere escalaties van het geweld. Boerenzonen en dochters gaan in het verzet, worden sluipschutters, plaatsen doeltreffende roadsidebombs en saboteren belangrijke verkeersknooppunten. Het kost de coalitietroepen maandelijks tientallen doden. De prachtige oranjerode gloed die ’s nachts boven Westfriesland hing is niet langer die van de assimilatieverlichting van kassen, maar wordt nu veroorzaakt door oorlogsgeweld.

De onophoudelijke aanvoer van gevulde bodybags in de thuislanden van de coalitietroepen werpt veel stof op. Ouders van omgekomen soldaten houden dagelijks stille tochten, media springen letterlijk bovenop de brandhaard en belangengroepen roeren zich in de kwestie. Bovendien vragen toonaangevende ethici zich hardop af of de aanwezigheid van Arabische troepen in een westers land wel gerechtvaardigd is en of hiermee de ‘reverse-colonizing’ nu een feit is.

Onder grote politieke druk en maatschappelijke bezorgdheid worden de troepen tenslotte teruggetrokken uit Batavia, slechts een handvol militaire adviseurs blijft achter om het land te helpen met de opbouw van een efficiënte strijdmacht. Het zou nog lang onrustig blijven in Westfriesland.

Zomaar een parabel, een onnozele situatie die zich immers overal ter aarde zou kunnen voordoen. Zoals nu bijvoorbeeld in Afghanistan.

nb: elke of overeenkomst met personen of (religieuze) organisaties berust op zuiver toeval.

woensdag 13 augustus 2008

God verdomt het

Ingezonden brief.

Ik besta dus. Na pakweg 6 à 7 miljard jaren wordt mijn bestaan eindelijk erkend door een frisse en integere groep en ik geloof werkelijk dat zij mij gevonden hebben. Na diverse malen in de mensheid teleurgesteld te zijn geweest en deze viermaal te hebben opgeblazen met een oerknal, komt nu toch eindelijk schot in de zaak. Uit onverwachte hoek ditmaal: de Rokerskerk. Rook stijgt immers linea recta naar boven: recht in mijn bakkes.

Je moet weten dat ik op het punt heb gestaan mijn architecten de opdracht te geven om de volgende oerknal te ontwikkelen. Tweeduizend jaar Christendom heeft uit mijn naam de boel op aarde danig verziekt. Een groep mensen die mij de meest bizarre en barbaarse kwesties toedicht en dat gaat een creator niet in de koude kleren zitten.

Voorbeelden vraagt u? Een kleine bloemlezing: zo zou ik volgens de fantasten de door hen bedachte aartsvader Abraham de opdracht hebben gegeven zijn zoon levend de strot door te zagen om zo zijn loyaliteit jegens mij te bevestigen. Hoe ziek wil je het hebben? En ik zou een zoon hebben. Haha, ik ben al 5 miljard jaren impotent... en de fantasten laten deze Jezus na een poosje dood te zijn geweest wederopstaan. Stel je deze horrorscene even visueel voor: flarden rottend vlees tijdens het opstijgen (Houston, we have a lift-off). Verhaaltjes voor kinderen uit de kinderbijbel: "zo liefje, en nu lekker gaan slapen hoor!" De malloot die dit heeft bedacht moet eigenlijk voor het Internationaal Gerechtshof worden gesleept.

Maar nu ben ik dan eindelijk gevonden. De Enige en Universele Rokerskerk van God ziet het ware licht en leidt mijn volk naar betere tijden. Haar volgelingen zuigen mijn goddelijke dampen met volle devotie in en ineens zijn de wierookvaten van weleer tot prettige asbakken verworden in de alcoholtempels van Nederland. Mooie woorden. Maar donkere wolken trekken zich samen, zijn het niet diezelfde christenen die met calvinistische indoctrinatie stoïcijns ten strijde zijn getrokken tegen het ware geloof en zo opnieuw mijn naam beschimpen?

Rokende puinhopen en ik verdom het, doe er niet langer aan mee. De volgende aardbeving laat ik onder Vaticaanstad plaatsvinden, zodat ik mijn volgende geplande oerknal nog even kan uitstellen. Mijn plaatsvervanger op aarde, Johannes de Roker, heb ik reeds op de hoogte gesteld. Ugh.

liefs en ik rook nog een shaggie, voor altijd jouw God.

maandag 11 augustus 2008

Olympia

"Ik maak me wel een beetje zorgen, maar kom er later misschien nog op terug." Met deze dodelijke woordenstroom heeft Jan Peter Balkenende de Chinese premier Wen Jiabao alle hoeken van de kamer laten zien en deze met angst en beven en schuddend in zijn tuig achtergelaten, terwijl Jan Peter zich resoluut omdraaide om weer verder te feesten in het Olympisch kamp. Terwijl nog geen paar honderd meter verder kritische burgers, advocaten en mensenrechtenactivisten door de Chinese geheime politie in psychiatrische inrichtingen en gevangenissen zonder vorm van proces zijn opgeborgen of spoorloos zijn verdwenen. Yep, die Balkenende kun je nog eens om een boodschap sturen.

Tussen de dodelijk verstikkende smogdampen worden de contouren van waarschijnlijk het meest bizarre sportieve spektakel ooit zichtbaar. Bizar, omdat het kan gebeuren dat de dictatuur over de onderdrukte hoofden van tienduizenden Chinezen (gevangengezet, verplicht verhuisd) triomfeert. En daar heeft hij alle reden voor: staatshoofden uit alle windstreken schoven naast hem aan om zijn repressieve beleid zo te bevestigen. Maar natuurlijk gaat het primair om de economische paaierij, China is immers hard op weg om de VS als grootmacht van de no. 1 positie te verdrijven, die kun je maar beter te vriend houden.

Judoka Houkes kreeg van de Argentijse Maximá, ook aanwezig samen met ons nationaal waterhoofd Willem Alexander, een warme hug wegens bronzen medaille. Maximá is niet echt mijn snoepje, maar van veel mannen begrijp ik dat ze best even die 140 pond Argentijnse cornedbeef-knuffel willen vasthouden. Om haar vervolgens in haar imposante oorschelp in te fluisteren '...dat ik eigenlijk veel beter ben dan haar Willem.' Die Oranjes hebben sowieso een warme band met China. Grootvader Willem I stichtte er immers zijn eigen drugskartel en legde met de lucratieve handel in opium zo de comfortabele basis voor het huidige Oranjekapitaal.

In de baai van Beijing ligt het VOC schip 'Waarden en Normen' van kapitein Balkenende te wachten op het inschepen van de sporters die de economische belangen van Nederland zo toegewijd hebben behartigd.

En zo werden in de smog van de Chinese wereldstad in 2008 allerlei repressieve, economische en oorlogsbelangen uitgespeeld met de OS als willig platform. Was dát de bedoeling van de oude Grieken in Olympia die de Spelen niet groter maakten dan waarvoor ze bedoeld waren? Back to the basics, de Olympische Spelen voortaan in Olympia: daar horen ze thuis.