Ingezonden brief.Ik besta dus. Na pakweg 6 à 7 miljard jaren wordt mijn bestaan eindelijk erkend door een frisse en integere groep en ik geloof werkelijk dat zij mij gevonden hebben. Na diverse malen in de mensheid teleurgesteld te zijn geweest en deze viermaal te hebben opgeblazen met een oerknal, komt nu toch eindelijk schot in de zaak. Uit onverwachte hoek ditmaal: de Rokerskerk. Rook stijgt immers linea recta naar boven: recht in mijn bakkes.
Je moet weten dat ik op het punt heb gestaan mijn architecten de opdracht te geven om de volgende oerknal te ontwikkelen. Tweeduizend jaar Christendom heeft uit mijn naam de boel op aarde danig verziekt. Een groep mensen die mij de meest bizarre en barbaarse kwesties toedicht en dat gaat een creator niet in de koude kleren zitten.
Voorbeelden vraagt u? Een kleine bloemlezing: zo zou ik volgens de fantasten de door hen bedachte aartsvader Abraham de opdracht hebben gegeven zijn zoon levend de strot door te zagen om zo zijn loyaliteit jegens mij te bevestigen. Hoe ziek wil je het hebben? En ik zou een zoon hebben. Haha, ik ben al 5 miljard jaren impotent... en de fantasten laten deze Jezus na een poosje dood te zijn geweest wederopstaan. Stel je deze horrorscene even visueel voor: flarden rottend vlees tijdens het opstijgen (Houston, we have a lift-off). Verhaaltjes voor kinderen uit de kinderbijbel: "zo liefje, en nu lekker gaan slapen hoor!" De malloot die dit heeft bedacht moet eigenlijk voor het Internationaal Gerechtshof worden gesleept.
Maar nu ben ik dan eindelijk gevonden. De Enige en Universele Rokerskerk van God ziet het ware licht en leidt mijn volk naar betere tijden. Haar volgelingen zuigen mijn goddelijke dampen met volle devotie in en ineens zijn de wierookvaten van weleer tot prettige asbakken verworden in de alcoholtempels van Nederland. Mooie woorden. Maar donkere wolken trekken zich samen, zijn het niet diezelfde christenen die met calvinistische indoctrinatie stoïcijns ten strijde zijn getrokken tegen het ware geloof en zo opnieuw mijn naam beschimpen?
Rokende puinhopen en ik verdom het, doe er niet langer aan mee. De volgende aardbeving laat ik onder Vaticaanstad plaatsvinden, zodat ik mijn volgende geplande oerknal nog even kan uitstellen. Mijn plaatsvervanger op aarde, Johannes de Roker, heb ik reeds op de hoogte gesteld. Ugh.
liefs en ik rook nog een shaggie, voor altijd jouw God.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten